Tag Archives: آیا

آیا گوگل به سلطه ایکس‌باکس و پلی‌استیشن خاتمه می‌دهد؟


مجله دیجی کالا – رضا نظریانی: در حال حاضر صنعت بازی‌های ویدئویی در اختیار کنسول‌های بازی ایکس‌باکس، پلی‌استیشن و نینتندو است. اما در ماه‌های اخیر بیشترین اخبار و شایعات در حوزه ویدئو گیم پیرامون تولید نسخه جدید این کنسول‌ها نبود؛ بلکه گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که گوگل تلاش می‌کند تا تحولی بزرگ در این صنعت ایجاد کند.

آیا گوگل به سلطه ایکس‌باکس و پلی‌استیشن خاتمه می‌دهد؟

علی‌رغم این که گوگل هنوز به طور رسمی خبری در این مورد منتشر نکرده؛ اما به نظر می‌رسد این شرکت در حال توسعه یک سرویس استریمِ بازی و ارائه یک کنسول بازی مبتنی بر اندروید است. از حدود ۴ ماه پیش شایعاتی مبنی بر راه‌اندازی یک سیستم استریم بازی با نام «یتی» (Yeti) توسط گوگل به گوش می‌رسید. فعالیت‌های اخیر این شرکت، شایعات در باره این موضوع را تقویت کرده است. ظاهرا گوگل به شکل جدی در حال تحقیق برای راه‌اندازی یک سرویس استریم بازی است تا با غول‌های دنیای گیم به رقابت بپردازد. البته این تمام ماجرا نیست و با توجه به خبرهایی که از تیم سخت‌افزار گوگل به گوش می‌رسد، این شرکت در تلاش است تا یک کنسول بازی مبتنی بر اندروید برای تکمیل سرویس خود تولید کند.

سرویس استریم بازی چگونه کار می‌کند؟

در سرویس استریمِ بازی، رندر گرافیکی بازی‌ها توسط رایانه‌های قدرتمندی در سیستم ابری انجام می‌شود و کاربر با اتصال به سیستم ابری به انجام بازی می‌پردازد. انجام پردازش در شبکه ابری نیاز به سخت‌افزارهای قدرتمند را از بین می‌برد و اجازه می‌دهد تا بازی‌های با کیفیت عالی روی رایانه‌های ارزان قیمت نیز قابل اجرا باشند. البته استفاده از این تکنولوژی ایده جدیدی نیست و برای اولین بار در نمایشگاه E3 سال ۲۰۰۰ معرفی شده بود. در چند سال اخیر شرکت‌های مختلف تلاش‌هایی برای استفاده از این تکنولوژی کرده‌اند که موفق‌ترین آن‌ها سرویس PlayStation Now شرکت سونی است. این سرویس ماهیانه بیش از ۷۰ میلیون کاربر فعال دارد. سرویس GeForce NOW شرکت NVIDIA هم سرویس موفق بعدی است و سرویس‌های دیگری نیز هستند که البته هنوز آن‌چنان حرفی برای گفتن ندارند. با این حال هنوز ابهامات زیادی پیش روی پیاده‌سازی بی‌عیب و نقص این ایده وجود دارد.

آیا گوگل به سلطه ایکس‌باکس و پلی‌استیشن خاتمه می‌دهد؟

«سرویس PlayStation Now شرکت سونی یکی از موفق‌ترین سرویس‌های استریم بازی است.»

یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها، محدودیت پهنای باند اینترنت است. استریم بازی‌های ویدئویی به معنی آپلود و دانلود حجم زیادی از اطلاعات است؛ بنابراین کسانی که به اینترنت پرسرعت دسترسی ندارند برای بازی کردن دچار مشکل می‌شوند. عامل محدود کننده بعدی زمان رفت و برگشت بسته‌های اطلاعاتی بین سیستم کاربر و شبکه ابری است. فاصله بین دستوری که کاربر می‌دهد تا حرکتی که روی صفحه به نمایش در می‌آید تا حد ممکن باید قابل تشخیص نباشد. هرچه این فاصله زمانی بیشتر شود بازی دچار لگ شده و جذابیت‌های آن تا حد زیادی کاهش می‌یابد. آیا گوگل می‌تواند بر این چالش‌ها غلبه کند؟

گوگل پیش از این تلاش می‌کرد که دستگاه‌هایی مبتنی بر اندروید با قابلیت استریم ویدئو تولید کند که البته در این کار چندان موفق نبود. تلاش قبلی این شرکت تولید یک کنسول پخش‌کننده چند رسانه‌ای دیجیتال مبتنی بر اندروید به نام Nexus Player بود. گوگل این کنسول را با همکاری ایسوس طراحی و در سال ۲۰۱۴ معرفی کرد. نکسوس پلیر با شکست مواجه شد و گوگل تولید آن را در سال ۲۰۱۶ متوقف کرد. به احتمال زیاد گوگل مجددا به سراغ این محصول برود و با افزودن قابلیت استریم بازی به محصول خود، این بار با قدرت بیشتری وارد بازار شود.

البته ویژگی مهم سرویس استریم بازی این است که کاربر دیگر به سخت افزار وابستگی ندارد و به راحتی روی هر دستگاهی از تلویزیون گرفته تا مرورگر کامپیوتر و حتی روی گوشی موبایل می‌تواند به انجام بازی‌هایی با گرافیک سنگین بپردازد. برای درک بهتر اهمیت چنین سیستمی تصور کنید بتوان بازی The Witcher 3 را در یک تب در گوگل کروم اجرا کرد! کنسول بازی Yeti گوگل در صورت انتشار می‌تواند نحوه بازی شما را تغییر دهد.

آیا گوگل به سلطه ایکس‌باکس و پلی‌استیشن خاتمه می‌دهد؟

«گوگل یک کنسول پخش‌کننده چند رسانه‌ای دیجیتال مبتنی بر اندروید به نام Nexus Player تولید کرده بود که چندان موفق نشد.»

یکی از دلایلی که سرویس NVIDIA را برای بازی کردن مناسب می‌سازد، آرشیو اختصاصی از بازی‌های بهینه شده برای این پلتفرم است. معمولا این سرویس‌ها به صورت اشتراکی هستند. یعنی شما با پرداخت هزینه‌ای به عنوان اشتراک سالانه به مجموعه چندصد بازی دسترسی خواهید داشت و می‌توانید هر کدام را که دوست داشتید بازی کنید. گوگل هم برای موفق شدن باید روش مشابهی را دنبال کند. اوایل سال جاری میلادی مدیران گوگل با شرکت‌های تولیدکننده بازی‌های ویدئویی در حاشیه کنفرانس توسعه دهندگان بازی ملاقات کردند. به نظر می‌‎رسد هدف از این دیدار سنجش میزان علاقه این شرکت‌ها به روی آوردن به چنین سیستم‌هایی بوده است. همچنین این احتمال وجود دارد که گوگل به دنبال خرید یکی از استودیوهای بازی‌سازی نیز باشد.

اهمیت گوگل بودن

یکی از مزیت‌های گوگل در مقایسه با رقبا که شانس موفقیت آن را افزایش می‌دهد، امکان ادغام سرویس استریم یتی با یوتیوب است. در این شرایط اگر در یک قسمت خاص از یک بازی گیر افتاده باشید و نیاز به راهنمایی برای طی کردن آن مرحله داشته باشید، با کلیک روی یک دکمه می‌توانید ویدئویی از نحوه طی کردن آن مرحله از بازی را در یوتیوب ببینید. در صورتی که گوگل بتواند چنین سیستمی را راه‌اندازی کند می‌تواند نظر خوره‌های بازی را به خود جلب کند.

گوگل در استخدام توسعه دهندگان بازی سابقه‌ طولانی دارد و به کمک آن‌ها پروژه‌های بسیاری آغاز کرده که هرگز به سرانجام نرسیده‌اند. در ژانویه ۲۰۱۸، این شرکت «فیل هریسون» را که سابقه طولانی در حوزه مدیریت پروژه‌های مربوط به بازی‌های ویدئویی دارد و مدت‌ها در شرکت‌های سونی و مایکروسافت به عنوان مدیر ارشد محصولات پلی‌استیشن و ایکس‌باکس فعالیت می‌کرد به استخدام درآورد. این اقدام نشان می‌دهد که گوگل این بار برنامه‌ای جدی برای رقابت با غول‌های صنعت گیم دارد.

آیا کنسول بازی گوگل موفق می‌شود؟

شاید در حال حاضر، سرویس پخش بازی گوگل ایده‌ای بلندپروازانه به نظر برسد، اما این شرکت به عنوان شرکتی شناخته می‌شود که رویاهای خود را تا رسیدن به موفقیت رها نمی‌کند. البته که گوگل در این مسیر تنها نیست و رقبای این شرکت هم به طور جدی روی توسعه این تکنولوژی تلاش می‌کنند. در حال حاضر سونی با خرید Gaikai و ارائه سرویس PlayStation Now موفق‌ترین شرکت در این زمینه محسوب می‌شود. شرکت الکترونیک آرتس (EA) هم که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تولید و توزیع بازی‌های کامپیوتری است نیز از حرکت به سمت تولید بازی‌های متناسب با سرویس‌های استریم خبر داده و پیش‌بینی کرده که آینده صنعت گیم متعلق به این سرویس‌ها خواهد بود.

در هر حال ایده‌ی سرویس استریم بازی مبتنی بر اندروید که شرکتی چون گوگل پشت آن باشد قطعا هیجان‌انگیز است و اگر کسی وجود داشته باشد که بتواند چالش‌های فنی چنین پروژه‌ای را رفع کند، قطعا گوگل است. با این حال روشن است که برنامه‌های گوگل در مراحل اولیه قرار دارند. باید منتظر باشیم و ببینیم که چه چیزی از این پروژه بیرون می‌آید.


آیا می‌خواهید بیشتر پول دربیاورید؟


ماهنامه معیشت: همه ما به پول بیشتری نیاز داریم. در اینجا ما به شما می گوییم چطور می توانید بیشتر پول دربیاورید. شاید شما در حال هدر دادن پولتان هستید. وقت آن رسیده است که با جهشی به موقع هزینه ها را کم کنید.

صحبت کردن بسیار آسان تر از عمل کردن است. من هم کاملا به این موضوع اعتقاد دارم. اولین باری که خواستم پول بیشتری در بیاورم به یاد دارم. هجده سالم بود و در شرکت نمای ساختمان کار می کردم. هر روز ده تا دوازده ساعت با بیل شن و ماسه و سیمان را مخلوط می کردم. یک روز فهمیدم که من دو برابر سایر افراد کار می کنم. افراد جدیدی که وارد این کار می شدند، قبل از ناهار دست از کار می کشیدند. آنها بدون این که چیزی بگویند می رفتند. داستانش مفصل است. خلاصه این که با توجه به تمام جزئیات، ارزش خودم را محاسبه کردم، بعد نزد رئیسم رفتم و از او خواستم دستمزدم را زیاد کند. این اتفاق فرصت های جدید زیادی را پیش رویم قرار داد. اما اگر آن روز درست فکر نکرده بودم به هیچ یک از آن موقعیت ها نمی رسیدم. به شما خواهیم گفت که چطور در چهار مرحله می توان چنین کاری را انجام داد:

آیا می‌خواهید بیشتر پول دربیاورید؟ پس با ما همراه باشید

از جای برخیزید

قبل از این که پول بیشتری درخواست کنید، موقعیت شرکت خود را برای پذیرش ارتقا بررسی کنید. اگر آنها افزایش حقوق ها را هر شش ماه یا هر یک سال بررسی می کنند، بدانید که باید درخواست خود را کمی قبل از افزایش حقوق مطرح کنید. با مدیر یا مافوق خود صحبت کنید و سعی کنید روال امور را یاد بگیرید. بعد از این که همه مهارت ها را آموختید، به مهره ای ارزشمند برای شرکت تان تبدیل می شوید و می توانید برای خودتان برنامه ریزی کنید.

ارزش خودتان را بدانید

بعضی افراد خبره اشتباها بر این باورند که آنها بسیار ارزشمندند، در حالی که ارزش واقعی آنها خیلی کمتر از آن چیزی است که فکر می کنند. برای این که از ارزش میزان حقوقی که در برابر کارتان دریافت می کنید باخبر شوید، باید بدانید وظایف شما چقدر است. هرچه وظایف شما بیشتر باشد بهتر است. سایت هایی مانند PayScale ، Glassdoor و Salery.com نیز ابزارهای ضعیفی برای تخمین میزان دستمرد افراد دارند. تنها به دو یا سه منبع اکتفا نکنید. خوب فکر کنید و حداقل ده مورد مختلف را بررسی کنید تا به طور واضح و قاطع دریابید که افراد دیگری که نقشی مشابه با نقش شما را ایفا می کنند، چقدر پول در می آورند.

از همه مهم تر این است که در سنجیدن ویژگی های خود بی نهایت صادق باشید؛ مثلا اگر شما در رده متوسط هستید، خود را ارشد ننامید. بدانید که بی صداقتی در این باره باعث شکست شما خواهد شد. اگر در محل کار از جایگاه تان راضی نیستید فقط با کوشش بیشتر می توانید به جایگاه واقعی تان برسید. باید سعی کنید مهارتهای تان را به شدت افزایش دهید و وظایفی را که به شما محول می شود، به بهترین نحو انجام دهید.

با مسئولان شرکت خود گفت و گو کنید

فرض کنید که شرکت شما قوانین بسیار جدی و سختگیرانه ای برای افزایش حقوق دارد؛ مثلا در دوره ای معین پس از ارتقای افزایش حقوق سالانه منع قانونی دارد. در این صورت بدانید که اکنون زمان کسب آمادگی است. ملاقاتی را با مدیر خود ترتیب دهید. از او بخواهید اهدافی واقعی برای شما تعریف کند که بتوانید توانایی های خود را تقویت کنید و بر موانع موفقیت فائق آیید. باید بفهمید که هر یک از افراد ارشد از شما چه توقعی دارند و سعی کنید آنها را راضی نگه دارید.

این کار سبب می شود در موعد افزایش حقوق دستمزد شما مورد بازنگری قرار بگیرد. مدیریت مؤثر بدون ابهام است. مدیران خوب با عبارات احمقانه ای مانند «تو باید همین طور خوب ادامه بدهی» یا «تو باید توانایی های جدیدی در وجودت پرورش دهی» با شما برخورد می کنند. اهداف شما باید معین و بحث ناپذیر باشد، سیاه یا سفید. پس از مشخص شدن اهداف، باید از همه چیزهایی که دارید برای رسیدن به آنها بهره ببرید.

پیگیر باشید

پس از آن که در کی منطقی از اهداف خود به دست أوردید، آنها را رها نکنید. تک تک اهداف خود را با مدیرتان بازنگری کنید. نگران هیچ چیز نباشید. شما می خواهید بفهمید که حقوق شما چقدر به جایگاه واقعیتان نزدیک است. شما به دلیل استقامت و تلاش بی وقفه برای بهتر شدن شایسته قدردانی هستید.

این حقیقتی اساسی در زندگی است که شما باید هر آنچه را که توان دارید انجام دهید و تمام سعی تان را بکنید. اگر این قانون را می توان درباره مخلوط کردن شن و سیمان اعمال کرد، پس آن را در سایر کارها نیز می توان اعمال کرد. حقیقت اساسی دیگر این است که اگر می خواهید بیشتر پول دربیاورید، باید اولا سخت کار کنید و ثانیا به کارتان با علاقه ادامه دهید. فقط کافی است به این دو موضوع توجه کنید. نباید از آینده بیم داشته باشید.


رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی‌ها ما را پیدا خواهند کرد؟


مجله همشهری دانستنیها – عرفان کسرایی: ارسال پیام برای
بیگانگان فضایی موضوع دیروز و امروز نیست. انسان از حدود ۷۰ سال پیش به
شیوه ای غیرعمدی در حال ارسال سیگنال های رادیویی و تلویزیونی به فضای
بیکران بوده است.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

 

امروز، کره ای به شعاع بیش از ۷۰ سال نوری، زمین را احاطه
کرده که سرشار از سیگنال های رادیویی و تصاویر تلویزیونی است و همچنان با
سرعت نور در حال رشد است. حدود ۳۰ سال بعد، این کره هر جامعه احتمالی از
موجودات هوشمند فرازمینی (ETI) را که در فاصله ۱۰۰ سال نوری از زمین باشند
پوشش می دهد. بیگانگان در صورتی که جایی در فضای دوردست وجود داشته باشند،
می توانند به آثار گفتاری، تصویری و صوتی ما دسترسی داشته باشند و زندگی
روزمره ما را بررسی کنند.

امواج الکترومغناطیسی نشت شده به فضا
تنها بخشی از پیام های ارسالی زمین را تشکیل می دهند. چهار اثر ساخته
خودمان که سال ها پیش به فضا پرتاب شده اند، اکنون منظومه شمسی را ترک کرده
اند. اگر یک موجود هوشمند فرازمینی به صورت اتفاقی یکی از دو فضاپیمای
پایونیر ۱۰ یا ۱۱ را در نقطه ای دور از فضا و زمان پیدا کند، لوحی خواهد
یافت که طرح پیکر ما انسان ها روی آن حک شده و موقعیت ما را از روی نموداری
تصویری نشان می دهد.

در هر دو فضاپیمای وویجر ۱ و ۲ دیسکی قرار
داده اند که روی آن درود و تهنیت به ۶۰ زبان زنده زمین، ۹۰ دقیقه موسیقی و
همچنین تصاویری از زمین ضبط شده است. پشت این دیسک هم پیامی به زبان
ریاضیات حک شده که موقعیت خورشید و زمین و تمایل ساکنان روی آن را به
برقراری ارتباط نشان می دهد.

«رابرت تی دیکسون» در فصلی از کتاب
«نجوم دینامیکی» به نام «حیات فرازمینی» می نویسد: «چون نزدیک ترین موجود
هوشمند فضایی به احتمال زیاد در فاصله هزار سال نوری از ما قرار دارد،
ارتباط دو طرفه عملا از موضوع خارج می شود؛ مثلا اگر پیامی را از طریق
امواج رادیویی که با سرعت نور سیر می کنند برای ETI ها بفرستیم، هزار سال
طول می کشد تا پاسخ آن را دریافت کنیم و در این صورت، این کار شبیه به یک
گفت و شنود و مکالمه نخواهد بود.»

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟


تنها زبان مشترک

بدیهی است
که نمی توانیم برای برقراری ارتباط با موجودات هوشمند فرازمینی، زبان
انگلیسی، فرانسوی یا روسی را به کار بگیریم. دیکسون معتقد است که تنها یک
زبان، آن هم به شکل تقریبی بین مردم زمین عمومیت دارد و بنابراین ممکن است
میان ETI ها هم از عمومیت فراگیری برخوردار باشد. این زبان، زبان ریاضی
است. به معنی واقعی کلمه ریاضیات یک زبان است؛ زبانی که به کمک آن با
کامپیوترها ارتباط برقرار می کنیم، اطلاعات به کمک آن ذخیره می شوند و پس
از دستکاری و پردازش ماهرانه بار دیگر به وسیله کامپیوترها بازگردانده می
شود. با فهم این مطلب که کامپیوترها موجوداتی غیر هوشمندند، آسان تر می
توان یک زبان مشترک با ETI ها ایجاد کرد؛ زیرا هم آنها و هم خود ما انگیزه
ای برای انجام دادن این کار داریم.

دیکسون در این دیدگاه که تنها
راه ارتباطی ما با بیگانگان فضایی، زبان ریاضیات است، تنها نیست. «داگلاس
واکوچ» (Douglas Vakoch) مدیر پروژه «ارتباط پیامی با فضا» (METI) هم نظر
مشابهی دارد. به عقیده او اگر موجودات هوشمند فرازمینی دنباله های عددی ما
را که در قالب سیگنال های رادیویی ارسال می شوند، دریافت کنند، دست کم می
توان فهمید که آنها منجمان رادیویی خوبی هستند. بیگانگان فضایی برای دریافت
سیگنال های ما دست کم به یک رادیوتلسکوپ نیاز دارند. آنها برای ساخت
رادیوتلسکوپ دست کم باید با مبانی ریاضیات آشنا باشند و مثلا بایستی بدانند
که حاصل جمع ۱+۱ برابر با ۲ خواهد بود. به بیان دیگر، کسی که مبانی
ریاضیات را نداند، نمی تواند سیگنال های رادیویی ما را هم دریافت کند.

تفاوت
عمده پروژه «SETI» (سرنام عبارت «جستجو برای هوش فرازمینی») و «METI»
دقیقا بر سر همین است. پروژه «ارتباط پیامی با فضا» تنها به صورت منفعلانه
در جستجوی حیات فرازمینی نیست، بلکه مدام در حال ارسال پیام به فضای بیکران
است، پیام هایی با سرعت نور و البته با محتوای روابط ریاضی. به باور
بسیاری از دانشمندان، ما با ارسال پیام های ریاضی به بیگانگان فضایی که
برخی از آنها احتمالا از خود ما هوشمندترند، دست کم می توانیم اعلام کنیم
که به درک پایه ای از جهان دست پیدا کرده ایم.

تساوی ۴=۲+۲ در سراسر
کیهان صادق است و حاصل تقسیم محیط بر قطر هر دایره، همواره عدد پی خواهد
بود، مهم نیست که تمدن های بیگانه چه نام ها و نمادهایی را برای این مفاهیم
انتخاب کرده باشند. نتیجه این مفاهیم بنیادی ریاضیات صرف نظر از نمادهایی ه
برای نمایش آنها به کار می بریم، یکسان است. برای مثال می توان با نقطه یا
نمادها یا علائمی دیگر، مفهوم جمع پذیری ۴=۲+۲ را به شکل ** ** **** به
بیگانگان فضایی فهماند. حتی معادله معروف فیثاغورث (a2+b2=c2) را می توان
بدون نوشتن عبارات جبری با نمادهای ریاضی هم توضیح داد. با رسم شکل مثلث
های قائم الزاویه مختلف می توان نشان داد که مقصودمان از رابطه فیثاغورث
چیست.

بیگانگان فضایی اگر در مقایسه با ما تمدن پیشرفته تری باشند،
درخواهند یافت که ما به فهمی از ساختار ریاضی جهان دست یافته ایم و به همین
منوال می توان به تدریج گفتگو با موجودات فضایی هوشمند را ممکن کرد.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

رویایی به قدمت تاریخ

این
ایده که ما برای ایجاد ارتباط با بیگانگان فضایی پیش قدم شویم، رویای
واضحی که دال بر وجود موجودات هوشمند فرازمینی باشد، دریافت نشده است. ایده
یافتن یک زبان جهانی مشترک هم چیز جدیدی نیست و دست کم ۲۰۰ سال قدمت دارد.
ریاضیدان مشهور آلمانی، «کارل فریدریش گاوس » بر این باور بود اگر موجودی
به اندازه کافی هوشمند باشد که بتواند به روشی منطقی بیندیشد بایستی قادر
باشد روابط ریاضی را درک کند. به بیان دیگر، روابط ریاضی ورای زبان است.

 
البته
فرازمینی های هوشمند، پیام های ریاضی ما را به شرطی خواهند فهمید که ما
این پیام ها را به روشی منطقی و درست مخابره کرده باشیم. گاوس، فرم هندسی
رابطه فیثاغورث را پیشنهاد می کرد. البته امروزه می دانیم که عبارت «ساکنان
ماه» که گاوس می گفت بی معناست و هیچ تمدن یا موجود زنده ای در ماه وجود
ندارد که بخواهد شکل یک مثلث بزرگ و رابطه فیثاغورث را روی مزارع زمین
ببیند و به وجود ما روی زمین پی ببرد. بشر قرار نیست علائمی ریاضی با پیام
های خود را برای ساکنان ماه یا مریخ بفرستد. امروز می دانیم که در محله ای
متروکه و بدون همسایه در فضا زندگی می کنیم و اگر حیات هوشمند فرازمینی
وجود داشته باشد، لااقل این نزدیکی ها و در منظومه شمسی خبری از آن نیست.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

آخرین پیام ارسالی

همین
اواخر، در مهر ماه گذشته، پژوهشگران METI پیامی به ستاره «لویتن» (Luyten)
ارسال کردند، کوتوله سرخی با نام علمی GJ273 که حدود ۱۲ سال نوری با زمین
فاصله دارد و جزء نزدیک ترین همسایگان کیهانی منظومه شمسی است. این پیام که
به گفته داگلاس واکوچ، صرفا یک طرح اولیه است و باید هزاران یا میلیون ها
بار دیگر تکرار شود، از طریق آنتنی رادیویی در نروژ فرستاده شد و بیش از ۱۲
سال در راه خواهد بود تا به مقصد برسد.

اگر موجودات هوشمند
فرازمینی در منظومه این کوتوله سرخ وجود داشته باشند، ممکن است به تماس ما
پاسخ بدهند؛ پاسخی که بیش از ۱۲ سال در راه خواهد بود تا به زمین برسد و پس
از دریافت آن هم به احتمال زیاد، محتوای آن باید رمزگشایی شود. به گفته
محققان METI سال ۲۰۴۲ باید گوش به زنگ باشیم و ببینیم آیا اساسا پاسخی به
زمین باز می گردد یا نه.

آخرین پیام METI اگرچه آن گونه که گاوس
پیشنهاد کرده بود تصویر یا رابطه فیثاغورث نیست اما باز هم ماهیت ریاضیاتی
دارد. تمدن های احتمالی در اطراف ستاره لویتی، در این پیام هم جمع و ضرب
اعداد ۱ تا ۵ را خواهند یافت، هم توضیحاتی درباره امواج الکترومغناطیسی و
هم قطعات موسیقی که به صورت کدهای باینری صفر و یک کد گذاری شده اند.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

ارتباط یا عدم ارتباط؛ مسئله این است!

ارسال
داده های کلیدی مانند موقعیت زمین در کهکشان برای فرازمینی ها نگرانی عده
ای از دانشمندان را برانگیخته است. آنها می گویند شاید پیامی که ارسال می
کنیم، نجوایی باشد که شیر خفته را بیدار کند و از کجا معلوم که یک تمدن
فرازمینی ویرانگر، برای غارت و نابودی حیات روی زمین سر وقت مان نیاید؟

اخترشناسی
به نام «مارتین رایل» نگرانی خود را به اتحادیه بین المللی نجوم (IAU)
کشانده است و خواستار آن شده که ارسال پیام های اینچنینی متوقف شوند.
«استیون هاوکینگ» فیزیکدان مشهور انگلیسی هم با یادآوری این خطر در مقام
تشبیه می گوید کشف آمریکا به دست کریستف کلمب برای ساکنان آن سرزمین، تجربه
خوبی نبود و چه بسا فرازمینی ها همان بلایی را سر ما بیاورند که
سفیدپوستان بر سر سرخ پوستان آوردند.

با وجود این، برخی دیگر از
اخترشناسان چنین نگرانی هایی را موجه نمی دانند و معتقدند فاصله اغلب اهداف
ارسال پیام مانند M13 تا زمین به قدری زیاد است که به فرض وجود تمدن های
فوق پیشرفته و در عین حال وحشی و نابودگر و بی رحم، خطری در آینده قابل پیش
بینی، زمین را تهدید نخواهد کرد.


آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟


وب سایت خبر آنلاین – محمدحسین جهان‌پناه: به خاطر برخی شباهت‌ها بین هلیکوپترهای امداد، جست‌وجو و نجات (SAR) با آمبولانس هوایی، بسیاری از مردم دچار سوءتفاهم می‌شوند و این دو نوع هلیکوپتر را با هم اشتباه می‌گیرند. هر دو آن‌ها هلیکوپتر امدادی هستند؛ اما به‌خاطر کاربری‌های خاص خود از تجهیزات متفاوتی بهره می‌برند.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

نمونه‌ای از هلیکوپتر آمبولانس هوایی

هلیکوپترهای آمبولانس هوایی همان‌گونه که از نامشان پیداست، برای حمل مجروحان تجهیز شده‌اند. عمده نیاز این هلیکوپترها برد مناسب، داشتن درب پشتی یا دست‌کم درب جانبی بزرگ و فضای کافی برای حمل برانکارد است. این هلیکوپترها باید به امکانات پزشکی مناسب نیز مجهز باشند و درعین‌حال، پرواز راحتی را تا مقصد برای سرنشینان ناراحت خود فراهم کنند.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 نمونه‌ای از هلیکوپترهای امداد و نجات (SAR)

در مقابل، هلیکوپترهای جست‌وجو و نجات قرار نیست لزوما آمبولانس باشند. این هلیکوپترها طبیعتا بسته به منطقه جغرافیایی و نیاز هر کشور با مشخصات متفاوتی سفارش داده می‌شوند و از ابتدا با این هدف تجهیز می‌شوند که عملیات امداد و نجات مجروحان یا مفقودان را برعهده بگیرند. به همین منظور علاوه‌بر مشخصاتی کلی مثل ارتفاع پرواز مناسب، برد و توانایی پرواز در آب‌وهوای نامساعد باید به بالابر، نورافکن، درب جانبی بزرگ، سیستم‌های دید در شب و گاهی حتی رادار مجهز باشند تا بتوانند از پس عملیات خود به خوبی برآیند. ضمن آنکه چنین هلیکوپترهایی در حالت ایده‌آل صاحب سیستم‌های افزایش ثبات خودکار نیز هستند تا مثلا هنگام پرواز در ارتفاعات یا انجام عملیات امدادی در آب‌وهوای نامساعد از ثبات ایستای کافی برخوردار باشند. طبیعتا این ویژگی‌ها و دیگر مشخصاتی که اشاره نشد، همگی به نیازهای جغرافیای منطقه‌ای بستگی دارد که هلیکوپتر قرار است در آن به کار گرفته شود.

طبیعتا شما می‌توانید از هر هلیکوپتری برای هر دو منظور امداد، جست‌وجو و نجات یا آمبولانس هوایی استفاده کنید؛ با این حال اینکه آیا هلیکوپتر موردنظر، آن‌قدر که باید در طول عملیات جست‌وجو و نجات مفید و کاربردی هست یا نه، ماجرای دیگری است.

هلیکوپترهای امداد در ایران

داستان هلیکوپترهای آمبولانس هوایی و جست‌وجو و نجات در ایران قصه‌ای قدیمی و پرپیچ‌وخم است و اما و اگر کم ندارد. پیش از هر چیز، توجه شما را به این نکته جلب می‌کنیم که ایران، کشوری چهارفصل و فلاتی مرتفع است که پرواز در ارتفاعات آن برای بسیاری از هلیکوپترها راحت نیست. هلیکوپترهایی که قرار است در ایران پرواز کنند، هم باید توان پرواز در ارتفاعات بالاتر را داشته باشند و هم از پس تنوع آب‌وهوایی متفاوت نقاط مختلف کشور، از بیابان‌های داغ تا کوهستان‌های سرد برآیند. همین موضوع، همیشه ورود هلیکوپترهای جدید را به ناوگان هوایی کشور، چه پیش از انقلاب و چه پس از آن با حرف‌وحدیث‌های فراوانی همراه می‌کرد.

اورژانس و هلال‌احمر ایران از دیرباز با کمبودهای فراوانی در ناوگان هلیکوپتری خود مواجه بوده و هست. ناوگان کنونی هلیکوپترهای اورژانس و امداد در هلال‌احمر و دیگر سازمان‌های مختلف کشور حدود ۲۵ فروند (کمی کمتر یا بیشتر) است. این آمار البته با توجه به وضعیت زمین‌گیر یا پروازی بودن یا هلیکوپترهایی که از دیگر نهادها گرفته می‌شوند، تغییر می‌کند؛ مثلا در بسیاری از مواقع، کمبود هلیکوپترهای امداد کشور موقتا با هلیکوپترهای غیرتخصصی نیروبر نظامی (نیروی انتظامی، سپاه و ارتش) تأمین می‌شود.

ناوگان هلال‌احمر و اورژانس

هلال‌احمر جمهوری اسلامی ایران تا پیش از اواخر دهه‌ی ۱۳۷۰ با کمبود شدید هلیکوپترهای امداد مواجه بود؛ تا حدی که معدود هلیکوپترهای امداد در دسترس این سازمان، هلیکوپترهای دست‌دوم «بل-۲۰۵» بودند که پیش ازآن در خدمت ارتش جمهوری اسلامی قرار داشتند و پس از تعمیرات اساسی به این سازمان واگذار شدند.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 بل ۲۰۵

هیچ‌کدام از آن هلیکوپترها برای عملیات امداد در مناطق کوهستانی مناسب نبود؛ به‌همین‌دلیل برای رفع بخشی از نیازمندی‌های عملیات امداد کوهستانی، چند فروند هلی‌کوپتر «میل ۱۷» روسی از دهه‌ی۱۳۸۰ به این ناوگان اضافه شد.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 هلی‌کوپتر میل ۱۷۱-ای (امدادی)

اولین نوسازی مهم ناوگان امدادی هلیکوپتری در اواخر دهه‌ی ۱۳۸۰ اتفاق افتاد که طی آن، ۵ فروند «میل ۱۷۱-ای امداد» (Mi-171E) و ۴ فروند دیگر نیز در سال ۱۳۹۱ خریداری شد. همگی این هلیکوپترها از ابتدا به‌عنوان هیلکوپتر امداد تجهیز و تحویل می‌شدند که از این نظر، اولین هلیکوپترهای امداد تحویل‌شده پس از انقلاب به شمار می‌روند. با این حال، «میل ۱۷۱-ای» که درحقیقت گونه صادراتی همان «میل ۱۷» است، به خاطر ابعاد بزرگ خود لزوما برای همه شرایط امدادی (خصوصا امداد شهری) مناسب نیست و عجیب‌تر این‌که آن‌طور که باید، در عملیات امداد کوهستانی نیز به خدمت گرفته نشده‌اند.

خوشبختانه در مورد اخیر یعنی جست‌وجو برای هواپیمای گم‌شده در کوه دنا، میل‌های «۱۷۱-ای» هلال احمر هم در یافتن بقایای هواپیمای ATR72-200 مشارکت داشتند.

نوسازی‌های اخیر

در دولت نهم و دهم، عمده‌ی تلاش‌ها برای تهیه هلیکوپترهای جدید امداد در سایه تحریم‌ها به جایی نرسید؛ با این حال در اواسط دهه ۱۳۹۰، هلال‌احمر توانست شش فروند «بل ۴۱۲» بخرد و به ناوگان خود اضافه کند.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 هلیکوپتر بل ۴۱۲

سال ۱۳۹۵ نیز وزارت بهداشت، دو فروند هلیکوپتر«BK117» از «ایرباس‌هلیکوپتر» تحویل گرفت. این هلیکوپترها را درحقیقت شرکت «آوا سلامت» خریداری کرد و پس از توافق با وزارت بهداشت، قرار است از آن برای تأمین امداد هوایی در جنوب کشور استفاده شود.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 هلیکوپتر BK117 ایرباس

از سوی دیگر، مدتی است که شرکت روسی «راشن‌هلیکاپترز» در حال مذاکره با ایران برای فروش «کاموف ۲۲۶ تی» است. «کاموف ۲۲۶-تی» تابستان گذشته آزمایش‌های پروازی را برای فعالیت در شرایط آب‌وهوایی ایران و همچنین ارتفاعات کوهستانی کشورمان پشت سر گذاشت؛ با این حال هنوز مشخص نیست که آیا قراردادی برای خرید این هلیکوپترها امضا خواهد شد.

آیا هلیکوپترها برای یافتن هواپیمای آسمان نامناسب بودند؟

 هلیکوپتر کاموف ۲۲۶تی

در یک کلام، ناوگان هلی‌کوپترهای امداد، جست‌وجو و نجات با مشکلات بسیار زیادی مواجه است. کشور ما دست‌کم به ۳برابر ناوگان کنونی هلیکوپتر امداد نیاز دارد؛ نیروهای جست‌وجو و امداد هوایی کشور نیازمند آموزش‌های گسترده‌تری هستند و بسیاری از هلیکوپترهای فعلی به جز نقش آمبولانس هوایی، برای جست‌وجو و نجات مناسب‌ نیستند.


آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟


ماهنامه دانستنیها – سید معین عمرانی: در طول ماه های گذشته، بیت کوین با روند سرسام آوری رشد کرد. رشد بی پایه و اساس این ارز رمزپایه باعث شد بسیاری از افراد برای سرمایه گذاری در آن وسوسه شوند اما چنین سرمایه گذاری چقدر می تواند سودآور باشد؟ به عبارت دیگر، آیا این کار می تواند از نظر اقتصادی برای افراد معمولی توجیه داشته باشد؟ پروفسور «رابرت متیور» (Rrof. Matthews Robert) در این مقاله تلاش دارد پاسخی منطقی برای این پرسش پیدا کند.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟
۱٫ پول مجازی

در ماه های اخیر، تقریبا در هر نقطه ای از جهان فیزیکی و مجازی، می توان ردی از بیت کوین مشاهده کرد. بیت کوین برای برخی از مردم برابر است با آینده پول و برای برخی دیگر هم فاجعه ای است که هر لحظه، انتظارش را می کشند. با این حال، هیچ کس نمی تواند توجه جهانیان به آن و دیگر ارزهای رمزپایه و تاثیرشان را نادیده بگیرد.

طیف بسیار متنوعی از بیش از هزار ارز رمزپایه در جهان امروز وجود دارد؛ از «بیت کوین» (Bitcoin) و «لایت کوین» (Litecoin) گرفته تا «اتریوم» (Etherium) و «زدکش» (Zcash) و «یوبیگ» (Ubig). آیا باید در بازار این ارزهای رنگارنگ و جذاب، سرمایه گذاری کنیم یا از آنها دوری کنیم؟ این پرسش از ژانویه ۲۰۰۹ یعنی درست زمانی که بیت کوین ناگهان به جهان معرفی شد، مطرح بوده است.

در ابتدا، این پدیده آن قدرها هم مورد توجه قرار نگرفت. در این چند سال، انواع مختلفی از ارزهای رمزپایه ابداع و معرفی شدند، اما هیچ یک نتوانستند به اندازه بیت کوین شهرت پیدا کنند. البته به باور مخترع بیت کوین یعنی آقای «ساتوشی ناکاموتو» (Sattoshi Nakamoto)، بیت کوین با تمام نمونه های مشابهش تفاوت دارد. او مدعی بود که بیت کوین به طرز کاملا متفاوت و مستقل از دولت ها، بنگاه های نظارتی و بانک ها کار خواهد کرد و در عین حال قابل اعتماد خواهد بود.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

این ادعا زمانی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد که بدانیم پول واقعی چگونه عمل می کند. پول معمولی که به صورت اسکناس و سکه در دسترس همه است، به وسیله بانک های مرکزی تولید می شود و با روش های مختلف از امکان جعل شدن آن جلوگیری می شود تا هر کس بنا به نیازش، پول جعلی تولید نکند اما پول های الکترونیکی مانند سهام و وجوهی که در اینترنت رد و بدل می شوند، واقعیت فیزیکی ندارند. آنها تنها سیگنال هایی الکترونیکی هستند که می توانند به وسیله عواملی به غیر از صاحب اصلی پول، ضبط و تکرار شوند.

برای مبارزه با این مسئله، سیستم های نظارتی از واحدهایی که به نام «شرکت های تسویه وجوه» (Clearing Houses) استفاده می کنند که اطلاعات مربوط به تک تک تراکنش های الکترونیکی را ثبت و ضبط و بر فعالیت های غیر عادی در این زمینه نظارت می کنند. آنها تمام تلاش خود را می کنند تا جاعلان و کلاهبرداران نتوانند به اهداف خود برسند. با این حال، کلاهبرداران هم راه هایی برای دور زدن این سیستم ابداع کرده اند.

حال، ناکاموتو مدعی است راهی پیدا کرده که می تواند امنیت جابجایی وجوه را تضمین کند. اگر بخواهیم آن را به صورت ساده توضیح دهیم، باید بگوییم که فرایند جابجایی بیت کوین به شکلی اتفاق می افتد که از نظر ریاضی، امکان دسترسی دیگران به آن وجود ندارد. سپس این تراکنش در دفتری الکترونیکی به نام «بلاک چین» (Blockchain) ثبت می شود.

۲٫ دلایل محبوبیت

زمانی که بیت کوین آغاز به کار کرد، جهان در یکی از بدترین موقعیت های اقتصادی بعد از دهه ۱۹۳۰ به سر می برد. در آن زمان بانک ها به طور گسترده، به عنوان سازمان هایی پلید و خطاکار شناخته می شدند. با این حال دولت ها به آنها در بازپرداخت بدهی های شان کمک می کردند. بسیاری از مردم که معتقد بودند بانک ها باید تاوان اشتباهات خود را بپردازند، از این مسئله عصبانی بودند.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

«دیوید اورل» (David Orrel) که یکی از نویسندگان کتاب «تکامل پول» (Evolution of Money) است، در این باره می گوید: «یکی از دلایلی که باعث محبوبیت بیت کوین در میان مردم شد این بود که این ایده را در ذهن آنان القا کرد که بیت کوین، توان دموکراتیک کردن اقتصاد را دارد و می تواند تا حد زیادی، قدرت را از بانک های بزرگ و قدرتمند به مردم برگرداند.»

برای بسیاری از مردم یکی از قدرتمندترین جاذبه های ارزهای رمزپایه، توانایی انجام تراکنش ها خارج از چهارچوب سیستم بانکی است. از طرف دیگر در این تراکنش ها از مالیات، ارزش افزوده و هزینه ها و کارمزدهای سنگین بانکی هم خبری نیست.

جالب است بدانید زمانی که نخستین بیت کوین ها استخراج شدند، روزنامه های انگلیس از پرداخت بدهی های چند بانک خبر دادند. البته هیچ راهی وجود ندارد که بفهمیم آیا ناکاموتو از این مسئله الهام گرفته بود یا خیر. دلیلش هم این است که هیچ کس نمی داند ناکاموتو کیست یا جاست؟ آقا یا خانم ناکاموتو در سال ۲۰۱۰ از صحنه روزگار ناپدید شد.

۳٫ گسترش بیت کوین

در ابتدا بیت کوین در اختیار عده کمی قرار داشت، اما به دلیل نبود تقاضا، تقریبا بی ارزش بود. زمانی که اولین فرد از بیت کوین برای خرید استفاده کرد، جنس معامله شده دو پیتزا به قیمت ۱۰ هزار بیت کوین بود. اما در طول چند ماه کم کم توجه رسانه ها به آن جلب شد. در فوریه ۲۰۱۱ قیمت هر بیت کوین به یک دلار رسید. سپس در عرض چهار ماه قیمت آن به حدود ۳۰ دلار افزایش پیدا کرد. بله، ما هم داریم به آن دو پیتزا که گران قیمت ترین پیتزاهای تاریخ بودند، فکر می کنیم.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

تنها چند روز بعد، یکی از مراکز معامله بیت کوین به نام «مانت گاکس» (Mt Gox) در توکیو اعلام کرد که صدها هزار بیت کوین را از دست داده (احتمالا به سرقت رفته است. این برای اعتبار بیت کوین ضربه مهلکی بود. ارزش بیت کوین ناگهان سقوط کرد. همه تصور می کردند کار بیت کوین دیگر تمام است.

۴٫ ورود به دنیای تبهکاران

در مرحله بعد، تبهکاران توجه شان به آن جلب شد. آنها از این که کسی نمی توانست رد تراکنش های بیت کوین را بگیرد، بسیار خوشحال بودند. بیت کوین به پول محبوب فروشندگان مواد مخدر بدل شد زیرا به راحتی امکان پولشویی را برای بزهکاران فراهم می کرد. در مرحله بعد، کم کم سروکله ارزهای رمزپایه دیگر هم پیدا شد. کارایی آنها بیشتر بود زیرا به اندازه بیت کوین وجهه و شهرت نداشتند.

۵٫ ظهور اتریوم

در سال ۲۰۱۵ گروهی از برنامه نویسان به رهبری یک نابغه بیست و یکساله روس و کانادایی به نام «ویتالیک بوترین» (Vitalik Buterin)، اتریوم را به جهان معرفی کردند. اتریوم ترکیبی عجیب از یک ارز رمزپایه به نام «اتر» (Ether) و نوعی قرارداد مجازی بود. این ترکیب به افراد اجازه می داد که به عنوان نمونه، کمپین های جذب سرمایه گروهی را راه اندازی کنند.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

با این حال اتریوم هم مانند بیت کوین می تواند به وسیله هکرهای مختلف به راحتی و بدون هیچ ردی، دزدیده شود. البته به دلیل این که واحدها و سازمان های نظارتی و قانونی بر آن کوچک ترین نظارت و اشرافی ندارند، امکان به سرقت رفتن و دنبال کردن قانونی بیت کوین ها به عنوان یک دارایی وجود ندارد.

۶٫ آینده بیت کوین

حال باید پرسید که آیا بیت کوین همان پدیده عظیمی است که بسیاری آینده را از آنش می دانند؟ از آنجا که بانک مرکزی ژاپن، آن را برای برخی معاملات مجاز می داند و شرکت های بزرگی مانند «مایکروسافت» (Microsoft) و «اکسپدیا» (Expedia) هم آن را برای فروش خدمات و محصولات قبول کرده اند، باید گفت که احتمالا گذشته تاریک بیت کوین، کم کم به فراموشی سپرده خواهد شد. با این حال، بسیاری از متخصصان هنوز قانع نشده اند ارزهای رمزپایه می توانند قابلیت و کارکرد پول های واقعی را داشته باشند اما قطعا نوسانات شدید ارزش این پول ها، محبوبیت آن را برای بسیاری از کاربران پایین خواهد آورد.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

همین طور، این ارزها نخواهند توانست جای پول های رسمی و واقعی را بگیرند، زیرا دولت ها و بانک های مرکزی قادر به نظارت بر آنها نخواهند بود، در نتیجه امنیت لازم را برای به رسمیت شناختن، نخواهند داشت. بنابراین آنها در کل، آن قدرها هم گزینه خوبی برای سرمایه گذاری نخواهند بود. با این حال می توانیم مطمئن باشیم که خاطره آن دو پیتزای ده هزار بیت کوینی تاریخی، تا ابد در ذهن آن مشتری باقی خواهد ماند.

۷٫ سرمایه گذاری

در حال حاضر، بیت کوین، بیت کوین کش، اتریوم، لایت کوین و ریپل جزء مشهورترین ارزهای رمزپایه هستند. در زمان نوشتن این مقاله بیش از ۱۷ هزار بیت کوین استخراج شده و در گردش است. در اواسط دسامبر ۲۰۱۷ ارزش هر بیت کوین به حدود ۱۹ هزار دلار رسید. در لحظه نگارش این مقاله هم ارزش هر بیت کوین حدود ۱۵ هزار دلار است. تنها چیزی که باعث این رشد ناگهانی و شدید شد، حدسی مبتنی بر شایعه افزایش قیمت به وسیله سرمایه گذاران بود. بسیاری تصور داشتند که ارزش آن به صورت مستمر افزایش پیدا خواهد کرد. اما بیت کوین، پس از رسیدن به قله نوزده هزار دلاری، ناگهان به حدود ۱۱ هزار دلار سقوط کرد، مسئله ای که سرمایه گذاران بی تجربه از آن اطلاعی ندارند، این است که به دلیل نداشتن پشتوانه معتبر، ممکن است حباب قیمتی آن، هر لحظه و با هر خبر یا شایعه ای بترکد و سرمایه گذاران را متضرر کند.

 

 آیا سرمایه گذاری در بیت کوین کار درستی است؟

چیزی که ارزش پول های واقعی را تعیین می کند، سیاست های کلی بانک مرکزی کشور یا کشورهای موطن آن ارز است. معمولا هر چه میزان ثبات و استحکام اقتصادی کشوری بیشتر باشد، امکان و ارزش معامله ارز آن کشور هم بیشتر خواهد بود زیرا ارزش آن، متاثر از یک سیستم قدرتمند و تزلزل ناپذیر اقتصادی است. واقعیت این است که ارزهای رمزپایه از چنین پشتیبانی برخوردار نیستند و هیچ یک از بانک های مرکزی بر فعالیت های انجام شده با آن نظارت ندارند، در نتیجه با هر شایعه ای قیمت این ارزها می تواند دچار نوسانات بی دلیل و ناگهانی شود و در روند رشد آنها تغییری بنیادین و شدید رخ بدهد.