Tag Archives: تاریخچه

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی


مجله دیجی کالا – یوسف اسفندیاری: لغت «سلفی» (selfie) در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان کلمه‌ی سال لغت‌نامه‌ی آکسفورد انتخاب شد، اما تاریخچه عکاسی سلفی به سال‌ها قبل‌تر برمی‌گردد. حتی بسیاری از افراد اعتقاد دارند که اولین عکس سلفی جهان، عکسی از «رابرت کارنلیس» (Robert Cornelius) است که در سال ۱۸۳۹ گرفته شده است.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

سال‌ها بعد، دوربین‌های عکاسی روانه‌ی گوشی‌ها شدند و مدتی بعد برای عکاسی از صاحب گجت مورد استفاده قرار گرفتند. ما نمی‌دانیم که برای اولین عکس سلفی با موبایل، آینه‌ی کدام سرویس بهداشتی مورد استفاده قرار گرفت، اما این را می‌دانیم که از آن زمان تا امروز مسیر زیادی را طی کرده‌ایم.

ترفند استفاده از آینه‌ی سرویس بهداشتی یک ترفند ضروری محسوب می‌شد، زیرا در آن زمان گوشی‌ها فقط یک دوربین داشتند و به همین خاطر برای عکاسی سلفی عمدتا آینه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند. برخی از گوشی‌ها حتی از همین یک عدد دوربین هم بهره نمی‌بردند. به‌عنوان مثال دوربین گوشی سونی اریکسون T68i به‌صورت یک ماژول جداگانه بود. متأسفانه امکان چرخش این ماژول وجود نداشت و کاربران نمی‌توانستند از آن به‌عنوان دوربین سلفی استفاده کنند.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

ژانر عکاسی سلفی با معرفی گوشی‌های تاشو جان تازه‌ای گرفت. این گوشی‌ها به جای بهره‌گیری از دو دوربین، از دو صفحه‌نمایش بهره می‌بردند و با بهره‌گیری از صفحه‌نمایش دوم کاربران می‌توانستند دوربین اصلی را به دوربین سلفی بدل کنند. اما چنین راه‌حلی بسیار عادی محسوب می‌شود و در ادامه به راه‌حل‌های عجیب‌وغریب‌تر نگاهی می‌اندازیم.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

چرخش نمایشگر نوکیا N90 امکان‌پذیر بود و به همین خاطر شکل و شمایل آن، فرم دوربین فیلم‌برداری را به ذهن متبادر می‌کرد. یک سوم پایینی گوشی نوکیا ۳۲۵۰ هم ۱۸۰ درجه می‌چرخید و برای بهره‌گیری از دوربین آن می‌توانستید در جهات مختلف این بخش را بچرخانید.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

گوشی اوپو N1 هم برای عکاسی سلفی رویکرد مشابهی را اتخاذ کرده بود و تنها از یک دوربین چرخنده بهره می‌برد که با توجه به نیاز کاربر، در پشت یا جلوی گوشی قرار می‌گرفت. این کار به لطف یک موتور و به‌طور خودکار صورت می‌گرفت و در ضمن برای عکس‌های پانوراما هم از آن استفاده می‌شد.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

در همین زمینه باید به گوشی هواوی آنر ۷i هم اشاره کنیم که از یک دوربین اصلی بهره می‌برد اما با تغییر جهت می‌شد در زمینه‌ی عکاسی سلفی از آن استفاده کرد. فرق مهم این مشخصه با دوربین اوپو N1 این بود که دوربین این گوشی به یک پایه‌ی پلاستیکی وصل شده بود و کاربر به‌صورت دستی باید جهت آن را تغییر می‌داد.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

دوران این نوآوری‌های عجیب‌وغریب مربوط به دوربین موبایل تمام نشده و همچنان شاهد اقدامات جدیدی هستیم. به‌عنوان مثال گوشی ویوو NEX S که مدتی پیش معرفی شد و دوربین سلفی آن از بخش فوقانی بدنه مانند یک پریسکوپ زیردریایی بیرون می‌آید. این نوآوری منجر به حذف تقریبا تمام حاشیه‌ی فوقانی گوشی شده است.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

یک راه‌حل دیگر، بهره‌گیری از فناوری کشویی است. مانند کاری که گوشی Doogee Mix 4 آن را عملی کرد. در این گوشی، دوربین سلفی به‌صورت کشویی از بخش فوقانی بیرون می‌آید. در ضمن نباید گوشی اوپو Find X را هم از قلم بیندازیم که چنین راه‌حلی را هم برای دوربین سلفی و هم دوربین اصلی عملی کرده است.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

تعبیه‌ی مکانیزم‌های متحرک برای عکاسی سلفی چندان پرطرفدار نیست. زیرا ساخت این سیستم‌ها نه‌تنها بسیار پیچیده و گران است، بلکه باید احتمال بالای خرابی این سیستم‌ها را هم در نظر گرفت. سازندگان حتی دارند دکمه‌های موجود در بدنه‌های گجت‌ها را هم کنار می‌گذارند، به همین خاطر کاملا روشن است که دوربین‌های کشویی یا چرخنده توجه زیادی را به خود جلب نخواهد کرد.

اما فشار فزاینده برای کاهش حاشیه‌های نمایشگر منجر به بهره‌گیری شرکت‌های سازنده از راه‌حل‌های نه‌چندان ایدئال شده است. به‌عنوان مثال شرکت‌هایی که نمی‌خواهند زیر بار استفاده از مکانیزم‌های متحرک بروند و از طرفی دیگر می‌خواهند حاشیه‌ها را تا حد ممکن کم کنند، به ناچار یا باید مثل شیائومی Mi Mix دوربین سلفی را در بخش پایین گوشی تعبیه کنند یا اینکه در قسمت فوقانی از بریدگی نمایشگر بهره ببرند.

اسنشال یکی از اولین شرکت‌هایی بود که از بریدگی نمایشگر استفاده کرد. اما این شرکت هم در ابتدا تصمیم داشت از دوربین پریسکوپی بهره ببرد. حتی پتنت مربوط به این مشخصه را هم ثبت کرد. با این حال، در نهایت ترجیح داد دوربین سلفی را در بریدگی نمایشگر تعبیه کند. قطعات ثابت بادوام‌تر هستند اما سیستم‌های متحرک معمولا سریع‌تر خراب می‌شوند.

تاریخچه عکاسی سلفی با دوربین‌های چرخنده و کشویی

دوباره نگاهی به تمام این راه‌حل‌ها بیندازید؛ از گوشی‌های تاشو گرفته تا دوربین‌های چرخنده که امروزه اثری از آن‌ها وجود ندارد. در آینده هم خبری از دوربین‌های پریسکوپی و کشویی و در کل متحرک نخواهد بود. زیرا استفاده از قطعات ثابت همواره به استفاده از قطعات متحرک ارجحیت دارد. در نهایت باید بگوییم که هرچند گجت‌های مجهز به قطعات ثابت مانند گجت‌های مورد اشاره هیجان‌انگیز نیستند، اما دوام و عمر بالاتری دارند.


غول‌های آهنین؛ تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ


برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: اولین تانک در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۶ وارد میدان نبرد شد، زمانی که نیروهای بریتانیایی همراه با ۳۲ تانک به مواضع گردان پیاده ذخیره ۲۸اُم آلمان در فلرز-کورسله حمله کردند تا بن بستی که در نبرد سومه رخ داده بود را بشکنند. در ادامه این مطلب قصد داریم به مناسبت گذشت بیش از یکصد سال از ورود این غول های آهنی به میدان نبرد به بررسی تاریخچه تحول تانک ها و سیر تکامل آن ها در ۱۰۰ سال گذشته بپردازیم.

سال ۱۹۱۵

تانک های که در سپیده دم ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۶ وارد قلمرو آلمانی ها شدند از روی یک نمونه اولیه آزمایشی که سال قبل توسط فوسترهای لینکلن توسعه یافته و «ویلی کوچولو» (Little Willie) نامیده می شد ساخته شه بودند. این خودرو زرهی از اجزایی مجزا تشکیل شده بود که هر کدام توسط یک کمپانی تولید می شد و بر تکنولوژی هایی استوار بود که بر اساس پروژه های قبلی توسعه یافته بودند. این تانک بر روی یک قالب شنی غیرمعلق ساخته شده بود که یک برجک بسیار اولیه بدون خاصیت گردان همراه با یک مسلسل روی آن نصب شده بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

این تانک ۸ متر طول داشته و راندن آن به ۲ خدمه نیاز داشت: یکی برای هدایت کردن، کنترل کلاچ و گیربگس و تحت کنترل داشتن سوخت رسانی به موتور و دیگری برای ترمزها. ۴ نفر دیگر نیز برای استفاده از تجهیزات نظامی این تانک در درون آن حضور داشتند. این تانک با استفاده از صفحات فلزی به کار رفته در دیگ های بخار مقاوم سازی شده و سرعت آن حداکثر به ۲ مایل در ساعت (۳٫۲ کیلومتر در ساعت) می رسید.

یک نمونه اولیه پیشرفته تر که «ویلی بزرگ» (Big Willie ) نام داشت و بعدها نام آن به «مادر» (Mother ) تغییر داده شد از یک قالب شنی لوزی شکل استفاده می کرد که به آن امکان می داد حرکت غیرمستقیم نیز داشه باشد. برجک قبلی نیز با جایگاه هایی برای جای دادن به مسلسل ها در کناره های تانک جایگزین شده بودند. هیچ یک از این نمونه های اولیه میدان نبرد را به چشم ندیدند اما در توسعه و پیشرفت تکنولوژی ساخت تانک هایی که در سال های آینده وارد میدان نبرد می شدند نقش بسزایی داشتند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۱۶

ساخت تانک موسوم به «مادر»، طراحی اولین تانکی که برای اولین بار همراه با نیروهای پیاده بریتانیا وارد میدان نبرد شد را در پی داشت. این تانک «بریتیش مارک ۱» (British Mark I) نام داشت. تانک مارک ۱ در آگوست سال ۱۹۱۶ در دو نوع وارد سرویس شد: نوع «مذکر» (male) که به دو توپ با گلوله ۲٫۷ کیلوگرمی و ۳ مسلسل ۸ میلیمتری هاچکیس مجهز بوده و ۲۸ تن وزن داشت و نوع «مونث» (female) که به ۴ مسلسل ویکرز ۰٫۳۰۳ و یک مسلس هاچکیس مجهز بوده و نزدیک به ۲۷ تن وزن داشت. با سفارش تانک توسط فوسترز و متروپولیتن، ۶ کمپانی ساخت تانک هر کدام ۲۵ دستگاه تانک تولید کردند. به دلیل محدودیت ساخت توپ های با گلوله ۲٫۷ کیلوگرمی (۶ پوندی)، نیمی از این تانک ها تنها با مسلسل مجهز شده و هر کدام نیز ۸ خدمه را در خود جای می داد. تنها حدود یک سوم از ۳۲ تانکی که در نبرد سومه در ۱۵ سپتامبر به کار گرفته شده بودند موفق به عبور از خطوط آلمانی ها شدند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

۱۷ دستگاه از ۴۹ تانکی که به فرانسه فرستاده شده بودند حتی شرایط لازم برای ورود به میدان نبرد را پیدا نکردند و از تانک هایی که وارد میدان نبرد شدند برخی در نیمه راه از کار افتاده و برخی دیگر نیز در اثر آتش مستقیم توپخانه و خمپاره اندازهای دشمن زمینگیر شدند. اما تانک هایی که توانست نبرد غول های آهنی را به وجود آورند انقلابی در جنگ های مدرن ایجاد کردند. علیرغم نقص ها و کمبودهایشان، این تانک ها می توانستند از سنگرها و خندق هایی به طول بیش از ۲٫۷ متر و همچنین از روی سیم خاردارها عبور کنند و از چنان قدرت تحرکی برخوردار بودند که نقش حیاتی آن ها به عنوان ابزاری در دست نیروهای پیاده در قرن بیستم را تضمین کرد.

سال ۱۹۱۷

زمانی که تانک «مارک ۴» (Mark IV ) در می ۱۹۱۷ وارد مرحله تولید شد، پیشرفت های قابل توجهی در زمینه ساخت زره، سلاح ها، لجستیک و سیستم ریکاوری تانک ها تحقق یافته بود. در این سال بود که بیشترین استفاده از تانک از جانب بریتانیا در جنگ جهانی اول شکل گرفت و در کل ۴۲۰ تانک مذکر، ۵۹۵ تانک مونث و ۲۰۲ تانک تدارکاتی از انواع دیگر ساخته و به کار گرفته شدند. یک نمونه جدیدتر با موتوری بهتر و سیستم انتقالی جدیتر در دسامیر ۱۹۱۷ وارد مرحله تولید شد که بر اساس آن از هر نوع تانک مذکر و مونث ۲۰۰ دستگاه و اولین نمونه «هرمافرودیت» ساخته شد که در مورد نمونه اخیر ترکیبی از نمونه های مذکر و مونث بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

اولین گام مهم در زمینه فاز جدید طراحی تانک ها در سال پایانی جنگ جهانی اول و در قالب تانک «مارک ۸» (Mark VIII) یا تانک «لیوری» (Livery ) رخ داد که به صورت مشترک توسط بریتانیا و ایالات متحده و با مساعدت فرانسه ساخته شده و بدین ترتیب هر سه ارتش این کشورها به یک تانک سنگین مجهز شدند. این تانک ۳۸ تن وزن و ۱۰٫۴۲ متر طول داشت و عرض آن نیز ۳٫۵۶ متر بود به نحوی که برجک های کناری آن بیرون زده و ارتفاع تانک به ۳٫۱۳ متر می رسید. تانک های بریتانیایی ۱۲ نفر پرسنل و تانک های آمریکایی ۱۰ نفر پرسنل داشتند. سلاح های این تانک ها از دو توپ ۵۷ میلیمتری هاچکیس، ۷ مسلسل ۷٫۹۲ میلیمتری هاچکیس یا ۵ مسلسل برونینگ ام ۱۹۱۷ تشکیل شده بود. این تانک ها توسط یک موتور وی-۱۲ لیبرتی یا یک وی-۱۲ ریکاردو ۲۲۰ کیلوواتی با قدرت ۳۰۰ اسب بخار تغذیه می شدند که نسبت توان به وزن آن ها ۷٫۸۹ اسب بخار در تن بود. همچنین این تانک ها با از یک زره ۱۶ میلیمتری نیز استفاده می کردند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۳۴

علیرغم تلاش های انجام گرفته و سفارش هایی که در مقیاس هزار تانک ارایه داده شد اما به دلیل تاخیر در تولید و فرسودگی صنعتی شدید در فرانسه و همچنین پایان جنگ جهانی اول بدین معنا بود که تنها ۱۲۵ دستگاه از تانک مارک ۸ ساخته شده و تنها آمریکایی ها توانستند یکی از واحدهای نظامی خود را به طور کامل به این وسیله مجهز نمایند. در سال ۱۹۳۴ تانک ها یا در انبارها حضور داشتند یا به عنوان تانک های آموزشی به کانادا فروخته شده و یا اسقاط شده بودند.

۱۹۴۲

در جنگ جهانی دوم نمونه ای جدید از تانک چلنجر با نام «اَی ۳۰» (A30) معرفی شده و توسط ارتش بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت. این تانک ۳۲ تنی با یک توپ ۷۶ میلیمتری کیو اف ۱۷ و یک مسلسل برونینگ مجهز شده و ۵ خدمه داشت. شاسی این تانک از تانک «کرامول» (Cromwell) یا همان مارک ۸ گرفته شده بود، یک تانک بسیار قوی و موفق که اولین بار در نبرد نرماندی در سال ۱۹۴۴ دیده شد و به دلیل توازن در زمینه قدرت آتش، حفاظت، سرعت و کارآمدی مورد تحسین قرار گرفت. در حالی که بیش از ۴٫۰۰۰ دستگاه تانک کرامول ساخته شده بود تنها ۲۰۰ چلنجر اَی ۳۰ از مرحله تولید بیرون آمدند و در زمینه ارزانی و سهولت ساخت نتوانست با تانک های شرمن فایرفلای رقابت کند. در واقع تانک شرمن تنها برای پر کردن خلاء زمانی تا تکمیل ساخت چلنجر اَی ۳۰ ساخته شد اما مشخص شد که نمونه کارآمدتری از چلنجر به لحاظ هزینه و سهولت تولید است. تانک شرمن فایرفلای بر اساس تانک های شرمن ام ۴ ایالات متحده ساخته شده بود که به یک توپ ضد تانک بریتانیایی ۱۷ پوندی مجهز بوده و بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ بیش از ۲٫۰۰۰ دستگاه از آن ها ساخته شد.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۴۳

تانک آمریکایی ام ۴ شرمن توانست قاعده نبرد در میدان جنگ جهانی دوم را به نفع ایالات متحده و به طور کلی متفقین تغییر دهد. این تانک در میدان نبرد در مقایسه با تانک های سبک و متوسط آلمان ها بسیار کارآمدتر بوده و به یکی از پراستفاده ترین تانک ها در جنگ جهانی دوم تبدیل شد. این تانک به یک توپ ۷۵ میلیمتری M3 L/40 یا توپ ۷۶ میلیمتری M1، M1A1C یا M1A2 و همچنین یک مسلسل M2HB برونینگ با کالیبر ۵۰/۰ و دو مسلسل M1919A4 برونینگ ۳۰/۰-۰۶ مجهز می شد.

دهه ۱۹۵۰

بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ حدود ۵۰٫۰۰۰ دستگاه تانک شرمن در انواعی از گونه ها ساخته شد. این تانک تا اواسط دهه ۱۹۵۰ در سرویس باقی ماند و در جنگ کره نیز حضور داشت و البته برخی از کشورهای عضو ناتو نیز این تانک را دریافت کردند.

دهه ۱۹۸۰

دهه ۱۹۸۰ شاهد معرفی تانک چلنجر ۱ در ارتش بریتانیا و تانک ام ۱ آبرامز در ارتش ایالات متحده بود که هر دوی آن ها گامی بلند در زمینه بهبود طراحی و توانمندی تانک ها انگاشته می شدند. چلنجر ۱ خیلی زود در اواسط دهه ۱۹۹۰ جای خود را به چلنجر ۲ داد و این تانک مهم ترین تانک رزمی ارتش بریتانیا تا به امروز باقی مانده و تا سال ۲۰۳۵ نیز در سرویس باقی خواهد ماند.

دهه ۱۹۹۰

چلنجر ۲ یکی از اولین تانک هایی بود که از ویژگی «واقعیت افزوده» (augmented reality) در سیستم دیده وری، سیستم تصویربرداری حرارتی در طول روز و شب و سیستم پیشرفته کنترل آتش دیجیتال استفاده می کرد که هدف گیری بسیار دقیق و باثبات را حتی در سرعت های بالا در عوارض زمین ناهموار را نیز برای آن ممکن می ساخت. از تجهیزات نظامی این تانک می توان به توپ ۱۲۰ میلیمتری با قابلیت پرتاب گلوله های نفوذ کننده در زره و آتش زا و زره بسیار قدرتمند و مستحکم اشاره کرد که در نبردهای بوسنی، کوزووو و عراق به خوبی از سرنشینان این تانک محافظت می کرد و تنها یک دستگاه چلنجر ۲ در نبرد از بین رفت که آن هم در اثر آتش نیروهای خودی بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

علاوه بر ارتش ایالات متحده، تانک آبرامز M1A1 در ارتش کشورهای مصر، کویت، عربستان سعودی، استرالیا و عراق نیز به کار گرفته می شود. این تانک که قدرت حفاظتی و دوام بالایی دارد با یک توپ ۱۲۰ میلیمتری بدون خان، ۲ مسلسل ۷٫۶۲ میلیمتری M240 ، یک مسلسل ام ۲ کالیبر ۵۰/۰ و تیرباری دیگر روی پلتفرم چرخان مجهز شده است. تانک ام ۱ای ۱ با وزن ۶۷٫۶ تن، ۴ خدمه داشته و از سیستم کشف و خاموشک کردن آتش، مسافت یاب لیزری، سیستم دید در شب تصویری حرارتی، سیستم اصلی دیده وری نوری در روز و سیستم های جانبی و یک سیستم شیمیایی بیولوژیکی هسته ای نیز سود می برد.

نسل های آینده تانک ام ۱ ای ۲ آبرامز می توانند انواع مختلفی از گلوله ها را به سمت خودروهای زرهی دشمن، پرسنل و پرنده های با ارتفاع پایین شلیک کنند و دارای یک زره بیرونی بسیار سنگین تر نیز خواهند بود که بسیار بهتر از قبل از خدمه در مقابل تهدیدها محافظت خواهد کرد. همچنین ارتش ایالات متحده از یک سیستم جدید استتار استفاده می کند که آن را از دید سیستم های شناسایی تصویری، مادون قرمز، مادون قرمز حرارتی و رادارهای باند پهن مخفی خواهد کرد و برخی از انواع آن ها نیز در حال مجهز شدن به سیستم محافظت فعال «سافت کیل» (softkill ) هستند که از عملکرد سیستم های هدایت موشک های ضد تانک و موشک های مادون قرمز جلوگیری خواهد کرد.

آینده تانک ها

وقتی به آینده تانک ها فکر می کنیم، صحبت در مورد تکنولوژی هایی که در تانک های آینده به کار گرفته می شوند بسیار به میان می آید؛ به خصوص در سایه پیشرفت های خیره کننده ای که روسیه در این زمینه به کار گرفته و این کشور را بسیار جلوتر از کشورهای غربی در زمینه ساخت تانک های قدرتمند قرار داده است. اکنون در بریتانیا تلاش ها و تحقیقاتی در زمینه استفاده از سیستم های حفاطتی فعال برای خودروهای زرهی اینده با استفاده از چلنجر ۲ به عنوان پلتفرم اصلی در حال جریان است. این سیستم های حفاظتی از قبل نیز توسط برخی ارتش ها مورد استفاده قرار گرفته که از آن میان می توان به استفاده از سیستم حفاظتی فعال رافانل تروفی (Rafael Trophy Active Protective System) در تانک های مرکاوا ۴ اشاره کرد. زره الکتریکی نیز برای محافظت از زره تانک در برابر گلوله آر پی جی و دیگر سلاح های مشابه در حال توسعه می باشد.

از دیگر تکنولوژی های مورد تست قرار گرفته می توان به تکنولوژی های پنهانکار، سیستم استتار متحرک، سیستم رانش الکتریکی که بسیار سبک تر و کارآمدتر از موتورهای معمول هستند، سیستم های ذخیره انرژی که می توانند نیروی لازم برای لیزرها را تامین کنند، زره های بسیار سبک تر، تعلیق پیشرفته و خودروهای زرهی بدون سرنشین که در ماموریت های شناسایی و باز کردن مسیر برای حفاطت موثرتر از نیروها به کار گرفته می شوند اشاره کرد. تمام این نوآوری ها بدین معنی است که خودروهای زرهی آینده می توانند بسیار متفاوت تر از غول های سنگین آهنی دارای شنی باشند که امروزه به طور متعارف در ارتش های جهان مورد استفاده قرار می گیرند.