Tag Archives: هنگام

چگونه در هنگام مواجهه با مشکلات به تلاش ادامه دهیم؟


برترین ها – ترجمه از حمید پاشایی: در این مقاله مجله Success، سونیا تامپسون هفت راه برای افزایش پشتکار و مقاومت در هنگام برخورد با سختی ها را معرفی می کند. تا به حال پیش آمده که احساس کنید ریه هایتان در حال منفجر شدن است؟ تا به حال حسی شبیه به احساسی که من در کوهپیمایی به ماچو پیچو داشتم پیدا کرده اید؟

این شهر باستانی در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد و گروه کوهنوردی من صعود خود را با اشتیاق از ساعت ۵ صبح شروع کرد. من در پشت گروه تنها باقی ماندم، و بیش از ۱۱۰۰ متر تا انتهای مسیر باقی مانده بود.

هرگز تصور نمی کردم که این سفر تا این حد دشوار باشد. من به صورت مرتب ورزش می کردم، ولی این مرا برای چنین ارتفاعی آماده نکرده بود. انگار که نمی تواستم هوای کافی برای نفس کشیدن پیدا کنم.

من می خواستم تسلیم شوم. بدن من التماس می کرد که توقف کنم. ذهن خسته ام نیز هینطور. ولی من پافشاری کردم، و به نوک قله رسیدم. ریه ها و قلبم هم سالم باقی ماندند.

این ها هفت چیزی هستند که به من کمک کرد تا در آن روز به حرکت ادامه دهم، در حالی که همه چیز در درونم از من می خواست که تسلیم شوم. اگر شما در موقعیتی قرار گرفتید که می خواهید تسلیم شوید، این درس ها می تواند به شما نیز کمک کند.

چگونه در هنگام مواجهه با مشکلات به تلاش ادامه دهیم؟
۱٫ هر چیز دیگری را نادیده بگیرید.

در ابتدای صعود، من فقط آدم ها را می دیدم که از من جلو می زدند. هر دفعه که کسی را می دیدم که به آسانی کوهپیمایی می کرد، احساس بدی در مورد خودم پیدا می کردم. ولی وقتی که دست از نگرانی برداشتم و از مقایسه سفر هر کس دیگر با سفر خودم دست برداشتم، شروع به تمرکز روی مأموریت خودم و چگونگی رسیدن به آن کردم.

هنگامی که برای رسیدن به رویاهایتان تلاش می کنید، ممکن است به آسانی حواستان پرت شود وقتی که می بینید دیگران آسان تر، سریع تر و بهتر از شما به اهدافشان دست پیدا می کنند. این موضوع شاید باعث شود که احساس بی لیاقتی کنید و از پیشرفت خود ناراضی باشید. ولی وقتی قصد فتح هدفی را داشته باشید، اتفاقاتی که برای دیگران می افتد و توانایی شما در حرکت به جلو را کاهش می دهد کاملاً بی ربط است.

زمانی که با مسئولیت دشواری سر و کار دارید، به تمام انرژی که بتوانید جمع کنید احتیاج دارید. سعی کنید آن انرژی را به نقطه ای معطوف کنید که شما را به جلو ببرد.

۲٫ بزرگترین حامی خود شوید.

زمانی که من کوهپیمایی را شروع کردم، تنها نبودم. ولی ظرف ۱۰ دقیقه، از بقیه جا ماندم و تنها شدم. در ابتدا عصبانی بودم که همراهانم مرا هنگامی که به کمک نیاز داشتم تنها گذاشتند. ولی بعد متوجه شدم که بار من را قرار نبود آن ها به دوش بکشند.

اگر چه داشتن کسانی در اطرافتان که به شما انگیزه دهند و حمایتتان کنند می توانند انرژی بخش باشد، ولی داشتن چنین افرادی یک نعمت است، و نه یک الزام. این درس مرا قادر ساخت که به درون خودم نگاه کنم و قدرت و عزم راسخ برای ادامه حرکت را پیدا کنم. من با هر قدم شروع به تشویق کردن خودم کردم.

گاهی وقت ها در جاده به سمت موفقیت، شما مجبورید که تنها حرکت کنید. اگر خود را در چنین موقعیتی یافتید، راهی پیدا کنید تا به خودتان چیزی را بدهید که برای ادامه دادن نیاز دارید.

۳٫ قدردان موهبت های کوچک باشید.

من پیش از طلوع خورشید شروع به کوهپیمایی کردم. همانطور که مشغول صعود بودم، شروع به نگاه کردن به کوهستان کردم و نگاهی گذرا به زیبایی های اطرافم انداختم. صحنه ای جادویی بود. در حین توقف هایی که برای نفس گرفتن داشتم، من از موهبت دیدن طبیعت و زیبایی آن شگفت زده شده بودم. در آن لحظات، هیچ اهمیتی به دشواری راهم نمی دادم. به شدت مشغول قدردانی برای بودن در آن لحظه بودم.

آسان است که تمام تمرکز خود را معطوف رسیدن به هدف نهایی خود کنید. ولی اگر تنها چیزی که بتوانید ببینید مقصد نهایی تان باشد، زیبایی مسیر در طول راه را از دست خواهید داد. تجربیات نو و سورپرایزهای خوشایند انرژی تقویتی مورد نیاز برای ادامه دادن به حرکت را فراهم می کند.

۴٫ روی قدم بعدی تمرکز کنید.

وقتی فکر می کردم که چقدر فاصله زیادی مانده تا به قله کوه برسم، کاملاً ناامید می شدم. به همین خاطر هدف خود را به چند مرحله کوچکتر تقسیم کردم تا قدم های بعدی من قابل کنترل شود. پیش خود فکر می کردم، «فقط یک قدم دیگر بردار. بسیار خُب، حالا فقط به آن سنگ ها برس. خیلی خُب، وقتی به آن نیمکت رسیدی می توانی توقف کنی و برای چند دقیقه استراحت کنی.»

زمانی که هدف شما بیش از حد بزرگ به نظر برسد، شاید غیر ممکن به نظر برسد. با تقسیم کردن هدف خود به تکه های کوچک، می توانید خود را در حرکت نگه دارید و جهش ایجاد کنید.

۵٫ ساعت خود را کنار بگذارید.

پیش از کوهپیمایی، خوانده بودم که اکثر افراد در حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه به قله ماچو پیچو می رسند. رسیدن به قله برای من زمان بیشتری طول کشید. وقتی روی زمانی که «قرار بود» طول بکشد تمرکز می کردم، از دست خودم عصبانی می شدم که چرا به اندازه کافی ماهر یا سریع نیستم. ولی برای هیچ کس اهمیتی نداشت که چقدر طول کشید تا به قله برسم، و خود من هم نباید اهمیتی می دادم. تنها چیزی که اهمیت داشت کامل کردن مسیرم بود.

وقتی که برای رسیدن به اهدافتان تلاش می کنید، دست از نگاه کردن به ساعت بردارید. خودتان را در مقایسه با کسی یا چیزی دیگر اندازه گیری نکنید. این کار فقط باعث می شود که حواستان از تمرکز روی چیزی که همین الان باید انجام دهید تا به جلو پیش بروید، پرت شود.

۶٫ به دنبال راه خروج نباشید.

تمام کسانی که به ماچو پیچو می روند کوهپیمایی نمی کنند. شما می توانید مستقیماً اتوبوسی به سمت قله سوار شوید و خودتان را از خستگی احساسی و فیزیکی نجات دهید. در اوایل صعودم، من به این فکر می کردم که از ادامه مسیر منصرف شوم و یا سوار یکی از آن اتوبوس ها در مسیرم به قله شوم.

وقتی که درد و رنج شما به حداکثر برسد، طبیعی است که بخواهید آن را از بین ببرید. ولی وقتی که زمانی بگذارید تا به دنبال راهی برای خروج از مسیرتان باشید، انرژی ارزشمندی را از دست می دهید که می تواند به شما کمک کند تا برای رشد بلند مدت، بر رنج و سختی زودگذر غلبه کنید.

۷٫ محدودیت های خود را قبول کنید.

من لازم بود که با خودم روراست باشم. من به سختی نفس می کشیدم و نمی توانستم همگام با گروه پیش بروم. گذاشتن حداکثر انرژی برای اینکه گام های سریع تری بردارم خیلی کمکی به من نکرد. مسیر من لازم بود که متفاوت باشد، و این موضوع کاملاً قابل قبول است. بعد از اجرای استراتژی جدیدم، مسیر برایم کمتر طاقت فرسا بود.

مسیر شما به سمت موفقیت شاید شبیه به هیچ کس دیگر به نظر نرسد. این کاملاً قابل قبول است. شرایط هر کسی متفاوت است. در عوض بپذیرید که کجا قرار دارید، تا بتوانید به خودتان چیزی را بدهید که برای موفق بودن لازم دارید.

وقتی که برای دستیابی به اهدافتان تلاش می کنید، موانع زیادی در طول راه وجود دارد. هنگامی که مسیر دشوارتر از چیزی شود که به آن عادت دارید، آسان است که دست های خود را به نشانه تسلیم بالا ببرید و کنار بکشید.

ولی اگر این درس ها را دنبال کنید، می توانید قدرت لازم برای ادامه دادن به حرکت در میان دشواری ها را پیدا کنید. و زمانی که پافشاری کنید، به پاداشی که ارزش آن همه تلاش را داشت دست پیدا خواهید کرد.

تسلیم نشوید.


هنگام افتادن گوشي موبايل در آب چه کنيم؟


وب سایت ترنجی: در سال های اخیر برخی از گجت ها و گوشی هوشمند معرفی شده توسط کمپانی ها، از استانداردهای لازم برای مقاومت در برابر آب برخوردار بوده اند و این موضوع توانسته خیال کاربران زیادی را از بابت اتفاقات احتمالی که موجب خیس شدن تلفن شان می شود، راحت کند؛ خصوصاً افرادی که زیاد در محیط های پرآب رفت و آمد دارند یا کاربرانی که حواس پرتی و بی احتیاطی شان، بارها کار دست شان داده است.

اگر به هر دلیل گوشی هوشمند شما (که ضدآب هم نیست) درون آب افتاد، اولین کاری که می بایست انجام دهید خارج کردن آن از آب در سریع ترین زمان ممکن است؛ چرا که هر چه بیشتر درون آب و مایعات باقی بماند، احتمال نفوذ رطوبت از طریق منافذ و درزهای گوشی هوشمند، بیشتر و بیشتر خواهد شد. پس از خارج کردن گوشی از آب، کارهای خاصی وجود دارند که شما باید برای نجات آن، با دقت و حوصله انجام دهید. 

خیس شدن گوشی‌ها شاید به منزله سوختن و نیاز به تعویض آن باشد، اما اگر شما در مواردی به اندازه کافی سریع باشید می‌توانید آن را حفظ کنید. برای این مطلب زیر را مطالعه کرده و مراحل آن را انجام دهید.

۱٫ سریعا گوشی را از آب خارج کنید. درگاه‌هایی که روی گوشی قرار دارند مثل:درگاه “micro usb”، میکروفون، اسپیکر و… جاهایی هستند که از داخل آن‌ها آب به درون دستگاه وارد می‌شود. گوشی خود را سریعا از آب بیرون آورده و آن را خاموش کنید. فرض کنید که درون گوشی شما آب رفته است، چه گوشی درست کار کند یا خیر.
     
۲٫ اگر گوشی خود را به موقع از آب بیرون آورده باشید، ممکن است آسیب زیادی ندیده باشد. زمانی که گوشی مدت زیادی در آب باشد، مانند وقتی که داخل ماشین لباسشویی بوده است کمی بعید به نظر می‌رسد که بتوان گوشی را دوباره به حالت اول برگرداند. ولی به هر صورت سعی کردن برای حفظ آن ارزشش را دارد. اگر گوشی به شارژر وصل است و در آب افتاده، برای بیرون آوردنش از آب به آن دست نزنید! ابتدا برق را قطع کرده و یا دوشاخه شارژر را از پریز خارج نمایید. برق در آب می تواند موجب برق گرفتگی شما شود. به هر صورت اگر گوشی شما در حین شارژ به داخل آب افتاد با رعایت موارد بالا سریعا آن را از داخل آب خارج کنید.
     
۳٫ در صورتی که باتری گوشی قابل جدا شدن است، باتری گوشی را از آن خارج کنید و گوشی و باتری را بر روی دستمال نرم و یا حوله قرار دهید. این یکی از مهمترین مراحل است زیرا مدارات گوشی که به آن ها آب رسیده اگر منبع تغذیه «باتری» نداشته باشند آسیب نخواهند دید. برای فهمیدن اینکه آیا گوشی واقعا آسیب دیده، گوشه‌ای در نزدیک باتری وجود دارد که یک مربع یا دایره سفید رنگ قرار دارد. اگر رنگ آن سفید یا قرمز شده بود آب به داخل گوشی نفوذ کرده است. اگر با نحوه خارج کردن باتری آشنا نیستید، دفترچه راهنمای گوشی خود را مطالعه کنید.
     
۴٫ سیم کارت خود را خارج نمایید. ممکن است شماره‌های مهمی بر روی سیم کارت شما وجود داشته باشد. برای بسیاری حتی این اطلاعات از خود گوشی نیز مهمتر هستند. سیم کارت‌ها در مقابله با آب مقاومت خوبی دارد ولی بیرون آوردن زودتر آن ها بهتر است. پس از خارج کردن آن را هم روی حوله یا دستمال قرار دهید.
     
۵٫ تمام لوازم جانبی که متصل به گوشی هستند، از جمله هدفون، کارت حافظه، کاور و … را خارج نمایید. این کار برای رسیدن بیشتر هوا به داخل گوشی و نقاطی است که داخل آن‌ها آب رفته است.
     
۶٫ با یک دستمال نرم یا حوله گوشی خود را خشک کنید. اگر حتی یک قطره آب داخل آن بماند باعث ایجاد خرابی در مدارات گوشی می‌شود. باید آب وارد شده به گوشی را در کمترین زمان ممکن خارج کرده و خشک نمایید. بدون رها کردن گوشی تا جایی که ممکن است آب‌ها را خشک کنید. از تکان دادن بیش از حد گوشی خودداری کنید زیرا این کار باعث می‌شود آب به نقاط بیشتری از گوشی نفوذ کند.
     
۷٫ از یک جارو برقی استفاده کنید. برای مکیدن مایع درون قسمت‌‎های داخلی گوشی، یکی از در دسترس ترین وسایل جارو برقی است. برای حذف تمام رطوبت باقی مانده در گوشی، ۲۰ دقیقه جارو برقی را با کمی فاصله از آن بگیرید. این سریع‌ترین روش برای خشک کردن کامل گوشی است. توجه داشته باشید که جارو برقی را بیش از حد به گوشی نزدیک نکنید و فاصله درستی را برای آن انتخاب کرده و در همان حالت نگه دارید.
     
۸٫ بر خلاف توصیه‌های عوام، به شما توصیه می‌کنیم که از سشوار استفاده نکنید «حتی باد سرد». با استفاده از سشوار ممکن است رطوبت بیشتری به سمت داخل گوشی رفته و به اجزای الکتریکی دیگر آن نیز آسیب بزند.

هنگام افتادن گوشي موبايل در آب چه کنيم؟

     
۹٫ یکی از در دسترس ترین راه‌ها، قرار دادن گوشی در برنج است. برنج رطوبت باقی مانده را به خود جذب می‌کند. هر ساعت گوشی خود را درون برنج جابه‌جا کنید. این کار موجب می‌شود بعد از چند ساعت تمام رطوبت باقی مانده درون آن خارج شود.
     
۱۰٫ گوشی خود را در زیر آفتاب قرار دهید تا کاملا رطوبت آن از بین برود.
     
۱۱٫ گوشی را بر روی یک حوله جذب کننده آب قرار دهید.
     
۱۲٫ توجه کنید که تمام این مراحل برای خارج شدن کامل رطوبت از داخل گوشی است. بعد از ۴ الی ۶ ساعت در هر مرحله گوشی و محل جذب رطوبت را چک کنید اگر بیش از حد خیس بود، مرحله مکیدن آب از داخل گوشی را تکرار نمایید.
     
۱۳٫ گوشی خود را تست کنید. پس از ۲۴ ساعت که مراحل بالا را انجام دادید، گوشی خود را روشن کرده و تست نمایید. تمامی پورت‌ها و مواردی که به آن‌ها آب وارد شده بود را تست کنید.
     
۱۴٫ اگر گوشی شما کاملا خشک شده ولی هنوز کار نمی‌کند شارژر را به گوشی بدون باتری وصل کنید. اگر گوشی کار کرد، احتمالا باتری گوشی خراب شده و شما باید باتری گوشی را تعویض نمایید.
     
۱۵٫ در صورت جواب نگرفتن از مراحل بالا، گوشی خود را به یک تعمیرکار مجاز داده و تمام کارهایی که با آن انجام داده‌اید را برای تعمیرکار شرح دهید. آن ها در صورت دانستن کاری که با گوشی انجام شده، سریع‌تر و دقیق‌تر آن را درست خواهند کرد.
     
۱۶٫ در صورت نداشتن تخصص، به هیچ وجه قطعات گوشی را باز نکنید. این کار می‌تواند باعث وارد شدن شُک به دستگاه و در معرض مواد شیمیایی قرار گرفتن شما، شود. بهترین کار دادن آن به افراد ماهر جهت تعمیر است.